Gevecht om de Stad van de Vrede
- Claus Copywriting
- Dec 13, 2017
- 14 min read
De (heilig verklaarde) paus Johannes Paulus II, meende ergens rond deze tijd van het jaar (enkele dagen voor Kerstmis) in 2002, dat 'God de mensheid beu was en geen zin meer had om zich te laten zien...'
Hij haalde daarmee de woorden van de profeet Jeremiah aan, die rond voor 650 v. Chr. leefde: "God laat zich niet meer zien en lijkt zich te hebben opgesloten in Zijn hemel, alsof Hij misselijk is van het handelen van de mensheid", zou deze gezegd hebben, toen Jeruzalem deels vernietigd werd.
Jeremiah (Rembrandt)
Jeruzalem. ("Ir"-" Sjalom", Stad van de Vrede?*)
Jeruzalem (Hebreeuws: ירושלים Jeroesjalajim, Arabisch: القدس al-Qoeds, Aramees: יְרוּשְׁלֶם) is een van de twintig oudste doorlopend bewoonde steden ter wereld. De oude Kanaänitische stad is de bakermat van het jodendom en het christendom en de stad en/of bepaalde plaatsen daarin worden door volgelingen van deze religies, alsmede door de islam, als heilig beschouwd.
*betekenis die later is verleend/ bedacht
BRON
Zoals bijna elke oude beschaving, is deze ooit ontstaan op vruchtbare grond, naast een grote rivier.
Het eerste deel van de naam Jeruzalem, 'Jeru-', kan ‘bron’ betekenen. De herkomst van ur(u), zou van een woord voor ‘bron, waterstroom, rivier’ kunnen komen: oftewel ‘de bron van Salem’ (Gihon). Het tweede deel van de naam, '-zalem' kan ook gebaseerd zijn op de naam Sjalman. De Assyriërs hielden lijsten met godennamen bij, om zich te kunnen oriënteren in de veelheid van goden in het rijk. Volgens zo’n lijst zou in Jeruzalem Sjalmanitu de "Isjtar van Jeruzalem" genoemd worden. Sjalmanitu was de echtgenote van de oorlogsgod Sjalman. Het is dus mogelijk dat Jeruzalem oorspronkelijk betekent ‘de stad van de god Salem’.
DE OORLOGSGOD
De mensheid heeft, zeker sinds het zijn nomadische bestaan vaarwel zei en zich 'vestigde' in dorpen en steden, waarbij bezit opeens kon groeien, eigenlijk voortdurend oorlog gevoerd.
Het patriarchaat ontstond, omdat -ter bescherming van de veroverde rijkdom- spierkracht en agressie bepaalden wie de macht had.
Oorlog om grond, dus om voedsel, dus om macht en vanwege religie. Of was/is dat alleen een excuus?
De moedergodin, honderdduizend jaar lang Moeder Aarde, werd ook 'verstoten' als hoogste god en ingewisseld voor een hele reeks mannelijke goden..
Onderstaande is overgenomen uit Wikipedia, dus wellicht zijn er andere zienswijzen of omissies, maar het geeft in ieder geval een beeld van de zeer bewogen geschiedenis van deze specifieke regio (die daarbij model staat voor ongeveer elke regio), en van de mensheid en haar 'beschaving'.
EGYPTE
In 925 v. Chr. plunderde farao Sjosjenq Jeruzalem. Sjosjenqs zegetocht staat op de tempel in Karnak afgebeeld. In de 9e eeuw was Juda een armere staat vergeleken met zijn buren, waaronder Israël onder de Omriden. In 849 v. Chr. voerde Atalia, gemalin van koning Joram en dochter van Isebel, als vereerster van Baäl deze cultus in Jeruzalem in. Daterend uit de 8e eeuw v. Chr. zijn ook in de nederzetting op de westelijke rug muren en vloeren bezaaid met ijzertijd-aardewerk gevonden (door prof. Avigad) samen met figurines die geduid kunnen worden als vruchtbaarheidssymbolen, vooral in de vorm van zuil-achtige vruchtbaarheidsgodinnen.
ASSYRIËRS
In 722 v. Chr. viel het koninkrijk Israël in handen van het Nieuw-Assyrische Rijk en vluchtten veel inwoners naar Juda.
In 715 v. Chr. verbrijzelde Hizkia (koning van Juda) en vazal van Assyrië, de gewijde stenen, hieuw de gewijde palen om en sloeg de bronzen slang Nehushtan stuk die in de tempel bewaard was sinds de Hebreeën in Kanaän waren gekomen. Hij had eerder reeds alle plaatselijke heiligdommen van de moedergodincultus verboden, om de eredienst te centraliseren in Jeruzalem.
Toen het Assyrische rijk onder de Babylonische druk in elkaar stortte, hadden de inwoners van Juda even rust. Volgens de Hebreeuwse Bijbel voerde koning Josia een religieuze hervorming door. In 630 v. Chr.haalde de Levitische priester Hilkia, in dienst van de koning, het gerei dat voor Godin Asherah en Baäl was gemaakt weg uit de tempel in Jeruzalem. Veertig jaar later sprak de profeet Ezechiël afkeurend over vrouwen die in de tempel durfden profeteren 'naar eigen inzicht'. Het Bijbelboek Ezechiël heeft het verder over vrouwen die -in dezelfde tempel in Jeruzalem, waar ook JHWH vereerd werd, ritueel om Tammuz weeklaagden, aldus de rouwpraktijken overnemend van de Babylonische mythen van Ishtar. De naam Baäl wordt aangewend voor de echtgenoot van de Godin, in plaats van Tammuz, hoewel deze naam in Jeruzalem toen nog in gebruik was. De profeet Jeremiah , zoon van de Levitische priester Hilkia, meldt dat opstandige vrouwen openlijk verkondigden dat zij van plan waren de 'Koningin van de Hemel' te blijven vereren. De mannen wilden hun vrouwen daarin blijkbaar verder volgen. Jeremia voorzag de verwoesting van de tempel en stad, maar er werd niet naar hem geluisterd.
Ishtar/Inanna/Astarte/Astghik/Aphrodite met slangen in haar hand. Mesopotamische godin van de liefde, vruchtbaarheid (irrigatie/water) en oorlog (3500 BC),
met andere woorden: van leven en dood
Vaak afgebeeld met symbolen: de leeuw, de 8-puntige ster (stralenkrans), slangen, uil en/of vleugels en oeros/ horens.
Zij is de 'personificatie' van de planeet Venus.
BABYLONIËRS
In 597 v. Chr. kwam Zedekia, plaatsvervangend koning, openlijk in opstand tegen Babylon. Nebukadnezar II voerde daarop een aanval op Juda uit, een Babylonisch verslag in spijkerschrift maakt melding van deze eerste strafexpeditie tegen Jeruzalem op 16 maart van dat jaar.
Omdat een harde kern in Jeruzalem nog steeds weigerde de Babylonische suprematie te erkennen, voerde in 587 v. Chr. Nebukadnezar een tweede beleg over Jeruzalem. Zedekia ontsnapte, maar werd bij Jericho gevangengenomen. Zijn zonen werden terechtgesteld en hijzelf blind gemaakt en meegevoerd. Kort daarop viel de stad in handen van de Babyloniërs en werd platgebrand. De muren werden geslecht en de tempel verwoest.
Een deel van de Judeese bevolking vertrok in ballingschap naar Babylon. Profeet Jeremiah vluchtte waarschijnlijk naar Egypte. Wat van de tempel overbleef werd met de grond gelijk gemaakt. James Pritchard noemt dit gebeuren een allerbelangrijkste gebeurtenis voor Juda, vanwege de indruk die de wegvoering van de joodse intelligentsia naliet op het jodendom. Het boek 'Koningen' werd enige tijd na de verwoesting geschreven. Pritchard wijst er ook op dat trouwens de hele Tenach samengesteld werd in Jeruzalem, een cultuurcentrum. Samaria had een concurrerende cultus.
PERZEN
Toen de Perzen Babylon innamen, vaardigde Cyrus in 538 v. Chr. een decreet uit dat voorzag in herstel van de joodse gemeenschap en cultus in Jeruzalem. Een kleine groep pioniers keerde terug, zij het met tegenkanting van de toenmalige plaatselijke bevolking van Jeruzalem, en zij kregen toestemming de tempel te herbouwen echter wel onder Perzische heerschappij. Zij bouwden een eenvoudige nieuwe tempel in Jeruzalem, dat nu hoofdstad van een kleine Perzische provincie van 50.000 zielen werd. Een eeuw lang na Cyrus' dood reisden afstammelingen van de Judeese ballingen terug naar Jeruzalem.
Vanaf 515 v. Chr. ontstond er vijandschap tussen de terugkerende Judeërs en hun noorderburen in Samaria. De Samaritanen besloten hun eigen tempel te bouwen op de Gerizim bij Sichem. Ezra had hun aanbod om de tempel te herbouwen afgewezen, omdat zij 'etnisch en theologisch niet zuiver genoeg zouden zijn'.
Onder de Perzen werden de joden betrekkelijk ongemoeid gelaten en konden ze hun godsdienst vrijelijk beoefenen. Maar de stad bleef belegerd en de muur mocht niet herbouwd worden. In 445 v.Chr. werd Nehemia, joods ambtenaar van hoge rang aan het hof van Artaxerxes I, stadhouder voor Juda in Jeruzalem. Hij bewoog de koning om de wederopbouw van de muur toe te staan. Hij voerde dit heel snel uit in 52 dagen, wegens morrende buren rondom. Zo'n 10.000 afstammelingen van ballingen kwamen zich toen vanuit Babylon in en om Jeruzalem vestigen.
Het Perzische Rijk (eerste wereldrijk / ca. 559 voor Chr. - 650 na Chr.), met hoge functies voor vrouwen,
efficiënt bestuur, vrijheid van godsdienst, van cultuur en gebruiken, belastingstelsel, het niet-vernietigen van
cultureel erfgoed in veroverde gebieden, handelsroutes werden aangelegd, postbezorgingsnetwerk,
bloei van de kunsten, wetenschap en filosofie. Gedurende enige tijd was het vuur/zonlicht het symbool van de Zoroastrische staatsgod(sdienst) van het 'goed' en het 'kwaad', waarbij deze gescheiden werden en verdeeld over twee goden.
GRIEKEN
Omstreeks 330 v. Chr. werd het Perzische Rijk (kortstondig) veroverd door de Macedonisch-Griekse koning Alexander III de Grote. In 312 v. Chr. nam de Egyptisch-Griekse koning Ptolemaeüs I Jeruzalem in. Onder de Ptolemaeën genoten de joden eveneens godsdienstige vrijheid. De stad werd later echter (198 v. Chr.) veroverd door de Grieks-Syrische Seleuciden die het Hellenisme met geweld wilden opdringen aan hun onderdanen. In 168 v. Chr. poogde de Seleucidische koning Antiochos Epiphanes de joodse godsdienst uit te roeien en werd de joodse tempel ontheiligd door er een varken te offeren aan Zeus. Er brak een grote volksopstand uit. Na vele wreedheden over en weer wisten de opstandelingen, bekend als de Makkabeeën, in 164 v. Chr. de stad te heroveren en de tempel weer in gebruik te nemen voor de beoefening van de Jahweïstische godsdienst. De Makkabeeën stichtten het joodse koningshuis van de Hasmoneeën. In 161 v. Chr. sloten ze een bondgenootschap met de Romeinen. In 143 v. Chr. wisten de Hasmoneeën onafhankelijkheid voor Juda te verkrijgen en werd Jeruzalem weer een tijd de hoofdstad van een onafhankelijke Joodse staat.
Griekse Goden op de Olympus
ROMEINEN
In 63 v. Chr. ving de Romeinse tijd aan met de verovering van de stad door Pompeius. Judea werd een vazalstaat van Rome. Herodes de Grote versterkte en verfraaide Jeruzalem met verschillende vestingwerken en andere bouwwerken, zoals de burcht Antonia, de torens Phasaël, Mariamne en Hippicus, een theater en het Paleis van Herodes. Het meest prestigieus was echter zijn verfraaiing van de (tweede) joodse tempel. Het was tegen het einde van de regering van Herodes de Grote dat Jezus van Nazareth werd geboren.
In het jaar 66 na Chr. begon de Eerste Joodse Opstand. Deze werd onderdrukt door Vespasianus en Titus in het jaar 70. Hierbij verwoestten de Romeinen de stad en de tempel werd in brand gestoken. Het enige overblijfsel van de tempel was een deel van de Westelijke muur, die nu bekendstaat als de Klaagmuur. Keizer Hadrianus bezocht in het jaar 130 de stad en besloot er een Romeinse kolonie te vestigen. In het jaar 135 werd Jeruzalem door de Joden, onder leiding van Bar Kochba, veroverd (Tweede Joodse Opstand). Deze maakten Jeruzalem opnieuw tot hun hoofdstad en richtten er een voorlopige tempel op. De reactie van Hadrianus bleef niet uit, hij heroverde de stad en gaf haar een andere naam, Aelia Capitolina. Op de Tempelberg werd een Romeinse tempel gebouwd (ter verering van Jupiter). De Joden werd de toegang tot de stad ontzegd. In 326 bezocht Helena, moeder van keizer Constantijn de Grote, de stad en kreeg deze opnieuw de naam Jeruzalem. In 335 beval Constantijn de bouw van de Heilige Grafkerk.
In 438 werd het toegangsverbod van Joden tot de stad opgeheven door keizerin Licinia Eudoxia van het Byzantijnse Rijk.
Op het Concilie van Chalcedon (451) werd het patriarchaat Jeruzalem opgericht. De patriarch, de bisschop van Jeruzalem, kreeg jurisdictie over de drie toenmalige provincies van Palestina.
Isis / Minerva, godin van de oorlog en de wijsheid links (vleugels, slangen, staf, staand op wereldbol, horens)
lijkt nog steeds op Ishtar/Inanna.. De Romeinen namen alle bestaande goden en godinnen gewoon op in hun religie.., waarschijnlijk omdat hun eigen goden 'afstamden' van de oude religies en er dus veel overeenkomsten waren.
MIDDELEEUWEN
In 614 werd de stad, met hulp van de Joden, veroverd door de Perzen onder leiding van Khusro II. In 629 konden de Byzantijnen onder Herakleios de stad terugveroveren. In 637 gaf patriarch Sophronius de stad, na de Slag bij de Jarmuk, over aan de Arabieren onder leiding van kalief Omar. In het Arabisch werd de stad bekend als Al-Qoeds (de heilige (stad)) en ook wel als Oeroesjalim, wat wel wordt uitgelegd als stad van sjalim. Het is voor de moslims een heilige stad, onder meer omdat volgens de islamitische godsdienst de profeet Mohammed - in een wondere nachtreis - er op Buraq, een dier gelijkend op een ezel, vanuit Mekka naartoe is gereisd en vanaf de Tempelberg naar de hemelen is opgestegen. Een voetafdruk in de Rotskoepel (gebouwd 691-692) herinnert hieraan. De kalief liet Joden, die verbannen waren onder de Byzantijnen, terugkeren. Onder druk van patriarch Sophronius werd het aantal beperkt tot 70 families. In het jaar 660 werd begonnen met de bouw van de Al-Aqsamoskee.
De joodse en christelijke gemeenschappen genoten in de islamitische wereld een hoge mate van zelfstandigheid.In 1071 veroverden de Turkse (soennitische) Seltsjoeken de stad op de sjiitische Fatimiden. De Seltsjoeken staken synagoges en kerken in brand en de sjiieten werden vermoord of verdreven. Toen men in West-Europa vernam dat de christelijke pelgrims werden lastig gevallen, vond men dat er (militair) ingegrepen moest worden en kwamen de kruistochten op gang. Ondertussen werd de stad in 1096 opnieuw ingenomen door de Arabische Fatimiden.In 1099 bereikte de eerste kruistocht de stad. De kruisvaarders veroverden deze en richtten er vervolgens een verschrikkelijk bloedbad aan.
De islamitische en Joodse bevolking werd uitgeroeid of verkocht als slaaf aan Egypte of Europa. De kruisvaarders stichtten het Koninkrijk Jeruzalem. De eerste hoogste gezagsdrager, Godfried van Bouillon weigerde echter de titel van koning en nam de titel van Beschermer van de Heilig Grafkerk aan omdat hij geen koningskroon wilde dragen op de plaats waar Jezus een doornenkroon droeg. Zijn opvolgers namen echter wel de titel van koning aan (zie koningen van Jeruzalem). De koning nam oorspronkelijk zijn intrek in de Al-Aqsamoskee. Later werd dit gebouw de residentie van de Tempeliers. In 1187 werden de kruisvaarders verslagen en de stad gaf zich over aan Saladin. In tegenstelling tot de kruisvaarders 88 jaar eerder richtte Saladin geen bloedbad aan.Keizer Frederik II van het Heilige Roomse Rijk kon in 1229, via diplomatieke weg, de stad verwerven. Het Latijnse koninkrijk Jeruzalem was opnieuw een feit tot 1244 de Ajjoebiden de stad veroverden en in 1260 de mammelukken.
OTTOMANEN
In 1517 werd de stad door sultan Selim I veroverd en kwam zo onder Ottomaanse heerschappij. Onder deze heerschappij beleefde Jeruzalem een korte periode van bloei onder sultan Süleyman I. Tussen 1537 en 1541 werden de stadsmuren van Jeruzalem herbouwd en de rotskoepel werd verfraaid.
Belangrijk voor de Joden was dat de Turken vrij tolerant waren. Veel joodse vluchtelingen, uit de Spaanse gebieden verdreven door de Inquisitie, vestigden zich in het Ottomaanse Rijk, waaronder ook Jeruzalem. In 1860 werd de eerste Joodse wijk, Mishkenot Sha'ananim, gebouwd buiten de muren van de oude stad. Synagogen werden gebouwd, zoals de Hurva-synagoge in 1864 en de Tiferet Jisrael-synagoge in 1872. De Ottomaanse heerschappij duurde tot 1917, toen de Britten de stad veroverden..
Door enkele historici wordt gesteld dat de regio, als deze toen met rust was gelaten, een goede kans had gehad om relatief vreedzaam voort te bestaan. Echter, de Britten hadden in WO I een 'succes' nodig, en dus:
Van 1917 tot 1947, DE BRITTEN
Tijdens WO1, december 1917, veroverden Britse troepen Jeruzalem op de Turken. Tot september 1922 bleef Jeruzalem en de rest van Palestina onder Brits militair bestuur. Door de Volkerenbond werd in 1922 het mandaat aan de Britten gegeven om Palestina te besturen en de lokale bevolking voor te bereiden op zelfstandigheid. In dit mandaat werd ook de Balfour-verklaring opgenomen waarin de Britse overheid steun beloofde bij het oprichten van een Joods nationaal tehuis in Palestina. Dit was tegen de wil van het Arabische deel van de bevolking, die hier verschillende keren tegen in opstand kwam, en wat culmineerde in de Arabisch-Palestijnse opstand die het land van 1936 tot 1939 in zijn greep hield.
In de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties werd in november 1947 resolutie 181 aangenomen, die de opdeling van Mandaatgebied Palestina in twee afzonderlijke staten bevatte. De resolutie erkende de speciale positie van Jeruzalem en de stad werd toegewezen als een speciaal corpus separatum. Hieronder zou Jeruzalem onder een speciaal bewind komen, dat door de VN bestuurd zou worden. In 1949 werd zelfs een volledige resolutie van de Algemene Vergadering van de VN (resolutie 303) gewijd aan het internationale statuut van de stad.
1948 - 1967 : in twee gedeeld
Op 14 mei 1948 riep David Ben-Gurion echter de staat Israël uit. Tijdens de oorlog die volgde, door de Palestijnen Al-Nakba (catastrofe) genoemd, lukte het de Israëlische strijdkrachten niet om behalve West-Jeruzalem ook Oost-Jeruzalem, waaronder de oude stad, te veroveren. Een corridor tussen West-Jeruzalem en Tel Aviv werd door de verovering van de Arabische plaatsen Ramleh en Lydda door de Israëlische strijdkrachten veilig gesteld. Op verzoek van zo'n 2000 Palestijnse notabelen werd Oost-Jeruzalem met daarin de Oude Stad bezet door het Jordaanse leger, dat Palestina op verzoek van de notabelen was binnengekomen om bescherming te bieden tegen 'de zionistische dreiging'. Jordanië annexeerde Oost-Jeruzalem eenzijdig, alsmede de gehele Westelijke Jordaanoever (Jordaanse bezetting van de Westelijke Jordaanoever). Hoewel de VN er relatief weinig aandacht aan schonk, werd deze annexatie nooit internationaal erkend. Door Jordaanse troepen werden in deze periode 57 synagogen verwoest, waaronder de bekende Tiferet Yisrael Synagoge. De (Scopusberg) ten noord-oosten van Jeruzalem, werd een Joodse enclave binnen het door Jordanië bezette gebied, maar na 1967 door Israël binnen de grenzen van Jeruzalem gebracht. Van 1949 tot 1967 was Jeruzalem in tweeën gedeeld door middel van een barrière (muur en hek) met aan de westzijde de Israëlische stad West-Jeruzalem, waarvan Teddy Kollek in 1965 burgemeester werd, en aan de oostzijde de Jordaanse al-Quds.
Zesdaagse Oorlog
Tijdens de Zesdaagse Oorlog van juni 1967 veroverde Israël dit Oost-Jeruzalem op Jordanië en annexeerde de Oude Stad en een gebied eromheen. Dit gebied werd samengevoegd onder één Israëlische gemeente en de muren en hekken werden neergehaald. Vrijwel meteen na de inname van de oude stad werd de Marokkaanse Wijk afgebroken om plaats te maken voor een groot plein voor de Westelijke Muur. Ook het hele Tempelberg-complex, de Haram as Sharif met de Rotskoepel en de Al-Aqsa-moskee, hoorde tot het geannexeerde gebied; het beheer ervan bleef bij de islamitische Waqf. Rondom Jeruzalem werden Israëlische nederzettingen gepland en gebouwd. Ook deze annexatie werd internationaal veroordeeld en niet erkend. Na een eerste Resolutie (476) vaardigde de Veiligheidsraad in 1980 Resolutie 478 Veiligheidsraad Verenigde Naties uit vanwege de Jeruzalemwet, en werden ambassades verplaatst van Jeruzalem naar Tel Aviv. De Jerusalem Embassy Act (wet op de ambassade in Jeruzalem) van 1995 verplicht de regering van de VS om zijn ambassade opnieuw in de Israëlische hoofdstad te vestigen. De senatoren Ted Cruz, Marco Rubio en Dean Heller hebben een wetsvoorstel ingediend om te voorkomen dat Donald Trump net als zijn voorgangers vanuit allerlei hoeken onder druk zal worden gezet om van gedachten te veranderen. Op 6 december 2017 erkenden de VS bij monde van president Trump Jeruzalem als hoofdstad van Israël. In 2003 verhuisde de Nederlandse ambassade in Israël naar Ramat Gan.
Tweede Intifada
In september 2000 brak de Tweede Intifada uit na een bezoek van de toenmalige Israëlische oppositieleider Ariël Sharon aan de Tempelberg. Daarna werd de stad opgeschrikt door vele aanslagen, onder andere op bussen en restaurants. In Oost-Jeruzalem werd het leven in vele opzichten moeilijker: bijvoorbeeld doordat het Israëlische ministerie van Binnenlandse Zaken aldaar nog maar zeer minimale diensten verleende zoals reisvergunningen en uitgifte van legitimatiebewijzen, waaraan bovendien heel lastige voorwaarden verbonden werden. Nadat Ehud Olmert weer in de Israëlische regering zitting had genomen, werd Uri Lupolianski de eerste charedisch (ultraorthodox joodse) burgemeester in de geschiedenis van Jeruzalem. Hij werd in 2008 opgevolgd door Nir Barkat.
Jeremiah (Michelangelo, Sixtijnse Kapel)
DE GEVOLGEN
Afscheidingsmuur
In 2004 begon Israël aan de uitbreiding van de barrière die vele Arabische dorpen (die reeds als wijken bij de Israëlische gemeente Jeruzalem waren geannexeerd), binnensloot en afsneed van Palestijns gebied. Daarbij werden weer andere Palestijnse dorpen daar afgesneden van Jeruzalem. In die Palestijnse wijken en dorpen verslechterde de economische en sociale situatie en daalden de onroerende zaakwaarden scherp. Huizen van Palestijnen werden via stromannen aangekocht, toegeëigend of verwoest. Sommige bewoners vertrokken uit noodzaak en degenen die het zich konden permitteren vertrokken noodgedwongen naar Arabische of Joodse delen van de stad die aan de Israëlische zijde van de muur waren komen te liggen.
Silwan en Wadi Hilweh
Bijzonder moet hier genoemd worden het Palestijnse dorpje Silwan. Het ligt ingebed in "Groot-Jeruzalem" ten zuiden van de zuidelijke stadsmuur vlak bij de Al-Aqsa-moskee. Hier wonen duizenden Palestijnen. Volgens Israel liggen onder dit gebied de archeologische resten van de "Stad van David" en ligt hier de oorsprong van Jeruzalem. Joodse organisaties als Elad en Ateret Cohanim proberen hier huizen te verwerven. De Arabische bewoners hebben het Wadi Hilweh Information Center gesticht om bezoekers te informeren over hun situatie.
Seculiere uittocht
Seculiere Joden verlaten sindsdien vanwege de gespannen verhoudingen in steeds grotere aantallen Jeruzalem, seculiere jongeren met name door het gebrek aan uitgaansmogelijkheden en aan winkels en andere gelegenheden tijdens de sjabbat. Het percentage charedische joden in de stad stijgt continu, met name het aantal joodse kinderen. In 2007 was van de circa 750.000 inwoners van het uitgebreide Jeruzalem een derde charedisch (ultraorthodox) joods, een derde seculier Joods, en een derde Palestijns. De Joodse inwoners waren voornamelijk immigranten uit westerse landen.
OORLOG EN VREDE
Oorlog en Vrede lijken bij elkaar te horen als leven en dood, zoals in vroeger tijden 'onder de controle' van één god(in). Onder invloed van de klimaatveranderingen zullen waarschijnlijk ook in de toekomst weer oorlogen gevoerd worden, om voedsel en land en komen er grote migratiestromen op gang.
Wellicht dat de mensheid uiteindelijk weer nomadisch zal gaan leven, ooit, onder de invloed van Moeder Aarde. En zo blijkt uiteindelijk wie hier de 'baas' is... En dat die oermens, die zichzelf nog niet 'machtiger dan moeder natuur' voelde, niet zo gek bezig was, met haar verering. Wij denken alles onder controle te hebben én de macht om de natuur naar onze hand te zetten, maar dat is slechts schijn.
Als er een god of goden bestaan, dan hebben zij ons in onze geschiedenis al een miljard keer de kans gegeven 'er iets van te maken' en het lijkt er opnieuw op dat 'God de mensheid beu is en geen zin meer heeft om zich te laten zien...', zoals in circa 650 voor Christus bij monde van Jeremiah, in 2002 door Paus Paulus II en nu gewoon door Moeder Aarde zelf wordt duidelijk gemaakt.
Ze verzwelgt de mensheid met vuurzeeën, met orkanen, met vulkaanuitbarstingen en Tsunami's... Maar bovenal vernietigt de mens zichzelf.
Venus von Willendorf (28,000 and 25,000 voor Chr.)
Wellicht een goede reden om over te 'jeremiëren'?
Genoten van deze blog? Iets gelezen dat je nog niet wist? Meer inzicht verkregen?
Claus Copywriting: Storytelling by Nature
Meer informatie over Claus Copywriting, via:
Je kunt bij mij terecht voor, onder andere:
*website content *nieuwsbrieven & mailings
*blogs (long reads/ artikelen)
*social media posts
*whitepapers (tekst - eventueel ook opmaak)/ externe bedrijfscommunicatie
*bel scripts & mail scripts
*interne bedrijfscommunicatie (reglementen, brochures, handleidingen)
*brieven
... én eigenlijk zowat alles, waar tekst bij komt kijken!
NIEUW: de Claus Copywriting Nieuwsbrief! (klik op de afbeelding, om je in te schrijven)
Ben jij beginnend ondernemer/zzp'er en overweeg je zelf een website te (laten) bouwen?
DE WEBSITE CHECKLIST: een site in 7 stappen
Tijdelijk beschikbaar, dus wees er snel bij..
*De vergeten fundering onder de marketing*
Aangeboden door Claus Copywriting!
Comments