Bonus Blog 2: 'Een omhelzing van 2000+ jaar'

Gepubliceerd op LinkedIn op 18 augustus 2022

Een liefde zó groot, dat men samen de dood in stapt.. In de wereld van vandaag, gebeurt dat nog maar weinig, gelukkig. Maar het vond vroeger niet alleen in sprookjes plaats.. Ooit was het, volgens sommige archeologen althans, een daad van liefde.. Gek genoeg stroomde die liefde wel maar één kant op. Vrouwen zouden zich geregeld van het leven beroven, omdat ze niet zonder hun partner verder wilden leven. Andersom eigenlijk niet. Dat zou te denken kunnen geven. Archeologen waren vaak mannen. Zou dat met die nogal bijzondere interpretatie te maken kunnen hebben?

Until death do us part..

'Death of Sardanapalus'​ door Alexandre-Marie Colin*

They died happily ever after?!

Media en zelfs sommige archeologen omschrijven het als ‘romantisch’, ‘een eeuwige omhelzing’, ‘het liefdeskoppel' en ‘ontroerend’: af en toe treft men bij archeologische werkzaamheden een graf aan, waarbij er twee of meer mensen in één graf liggen, die met opzet in een bepaalde positie zijn neergelegd. Naar elkaar kijkend, elkaars hand vast houdend, of eventueel zelfs in een innige omhelzing..

Samen het graf in.

"The couples were buried together with care, this much is clear.

These were no hasty funerals after battles."

Kan het zo zijn, dat een koppel of gezin samen overleden is? Ja, natuurlijk. In veel gevallen zullen hele dorpen zijn platgebrand, door ziekte/plagen hele gezinnen weggevaagd, in oorlogen families uitgemoord en bij vloedgolven en aardbevingen sterven mensen natuurlijk ook ‘op hetzelfde moment'. Maar daarna wordt doorgaans niemand netjes begraven. En al helemaal niet, als het einde zo geweldadig en destructief was, in een ‘romantische omhelzing'.

Het is ook zeker mogelijk dat er bij een machtsgreep of verovering, naast de koning of het stamhoofd zelf, ook zijn vrouw en kinderen vermoord werden - om de hele bloedlijn maar kwijt te zijn en later geen wraakpogingen van kinderen te hoeven moeten afslaan, maar ook in dát geval is het twijfelachtig dat de nieuwe machthebber een nette begrafenis met ‘mooi gedrapeerde doden’ van zijn voorganger zou hebben toegestaan, lijkt me..

Dus wanneer sterf je dan samen? Romeo en Juliet?

"Professor Molodin thinks that in most cases the couple graves were filled at the same time; so that it is not a case of a man dying and his wife being added to the grave when she died some years later..

There has been theorising that on the man's death, his wife was sacrificed and buried with him for posterity -in an act of intimacy. As we see in some Scythian burials. Or, as Professor Lev Klein suggests, a young woman could have been sacrificed for this purpose, used to fulfill the female part in this ritual.

There are, he says, 'a good number' of these 'couple graves'. "The number impresses"..

Compelling images show ancient burials in Staryi Tartas village, in Novosibirsk region, Russia, where scientists have studied some 600 tombs. Dozens contain the bones of couples, facing each other, some with their hands held together seemingly for eternity..

"With such couple burials, Professor Lev Klein of St. Petersburg State University has proposed, they are linked to reincarnation beliefs possibly influenced by deeksha rituals in the ancient Indian sub-continent, at the time when the oldest scriptures of Hinduism were composed."

'The man during his lifetime donated his body as a sacrifice to all the gods,' he wrote. 'The 'deeksha' was considered as a 'second birth' and to complete this ritual the sacrificing one made a ritual sexual act of conceiving.'

In other words, in death a man should perform a sexual act to impregnate a woman. 'Perhaps in the pre-Vedic period relatives of the deceased often sought to reproduce the 'deeksha' posthumously, and sacrificed a woman or a girl (or a few), and simulated sexual intercourse in the grave’."

At Random?

Maar we vinden dergelijke graven ook in Europa, Iran en op andere plekken in de wereld.. Er bestaan hypotheses dat dit 'gebruik' is meegenomen, met bepaalde culturen. Echter, zolang als er religie bestaat, bestaan er ook vormen van offerandes, wereldwijd. In het televisieprogramma 'Het verhaal van Nederland' kwam naar voren dat ook hier mensen en zelfs kinderen geofferd werden, om de goden gunstig te stemmen.. Volgens dat programma gebeurde dat echter 'at random'.. Als je aan het kortste strootje trok..

In zeker een groot aantal van de gevallen, wijst DNA onderzoek uit, overleed de (hooggeplaatste) man (op natuurlijke, of onnatuurlijke wijze) en werd de vrouw vermoord/geofferd, omdat er voor hem moest worden gezorgd in het hiernamaals. Inclusief paarden, zijn strijdwagen, andere bezittingen, maar dus ook zijn vrouw. In sommige graven ligt een heel gezin, of zelfs de halve hofhouding.. En die laatsten stierven ook niet bepaald vrijwillig, uit 'romantiek'. En al helemaal niet willekeurig gekozen.

'A rare glimpse of concepts of love and the afterlife in northern China, during a time of intense cultural en ethnic exchange.' noemt Quan Zhang, associate professor van het Institute of Anthropology, aan Xiamen University het.. Tja..

Het idee ontstaat, bij het lezen over deze graven, dat weliswaar het gebruik van offerandes hieraan ten grondslag ligt, maar het is in ieder geval opmerkelijk hoeveel vrouwen geofferd werden, in tegenstelling tot mannen. En als mannen geofferd werden, dan was het niet de partner, maar de slaaf. Dus ook 'bezit'.

Alleen in zo’n gevallen is het eigenlijk 'logisch' te beredeneren, dat men op een zorgvuldige, rituele manier begraven werd, mooi aangekleed, met juwelen behangen en met speer, dolk of zwaard naast zich. Met potten met eten, voor in het leven na dit leven..

Eenrichtings verkeer..

Ik las een aantal omschrijvingen van de archeologen en dan is er eigenlijk, in mijn optiek - maar ik ben geen archeoloog of anderszins wetenschapper, maar één conclusie mogelijk: het is in bijna alle gevallen aantoonbaar dat de man in het graf door geweld om het leven kwam, terwijl de doodsoorzaak van de vrouw niet vast te stellen is. En dat geeft een patriarchale cultuur aan, waarbij de vrouw ondergeschikt is aan de man. Zelfs zo ondergeschikt, dat ze met hem mee moest, de dood in..

*"Two skeletons, the man on the left and the woman on the right, were about 5 feet 2 inches tall and about 20 years old. The male skeleton had a flint arrowhead near his neck” ('The lovers of Valdaro', Italie, ca. 6000 jaar oud).

*"The male appears to have died due to a fight or an accident as his sternum is broken, possibly caused by a blow from a blunt object. The cause of death of the female is unclear from her skeleton. It is unlikely that she committed suicide, as that was considered a sin at the time and would have excluded her from being buried in consecrated ground.” ('The Lovers of Cluj-Napoca', Romania, zij leefden ergens rond 1450 and 1550).

*'The 'Best Friends Forever'-couple likely lived during the Northern Wei dynasty (386–534), China, a man and woman locked in an eternal embrace. Pathological and trauma signs on the lovers’ skeleton indicates an unhealed ulnar fracture and missing part of the fourth digit on the right hand of the male individual. Researchers believe it is likely that the man—whose body showed signs of an unhealed traumatic injury on his right arm—died, and that the woman died by suicide to be buried with him.

*'The 'Hasanlu Lovers', 2,800 year skeletons found locked in an eternal kiss in Solduz Valley, Iran. The body on its back was around 20 years old, and the male skeleton was around 30 and showed signs of injury on the right side of the body."

* 'The London couple' (600 jaar oud): "One had a distinctive 'parry' fracture of the forearm. This may be caused by excess stress through activity, ór by the defensive action of parrying a blow aimed at the head.”

* 'The Loving Embrace': "An ancient man and woman have been found locked in a loving embrace for 3,000 years in a grave in Ukraine. The woman was willingly entombed alive in order to accompany her husband to the next world, archaeologists believe. Both faces were gazing at each other, their foreheads were touching. The woman was lying on her back, with her right arm she was tenderly hugging the man, her wrist lying on his right shoulder. The legs of the woman were bent at the knees - lying on the top of the men's stretched legs. Both the dead humans were clad in bronze decorations, and near the heads was placed some pottery items - a bowl, a jar and three bailers."

Archeologen vertellen zonder blikken of blozen in vele artikels dat de vrouwen vrijwillig voor de dood kozen. Waar baseren ze dat eigenlijk op? Het waren andere tijden, maar zeker als je in een tijd leeft waar de dood om elk hoekje loert, lijkt het me juist onlogisch om daar 'vrijwillig' voor te kiezen. En ik durf ook te stellen dat, zelfs al zou dit het geval zijn vanuit een andere omgang met individualiteit, iedereen zich op het 'moment suprême' toch uit die 'liefdevolle omarming' los rukt en in doodsangst naar adem snakt en probeert te overleven..

De implicaties voor vrouwen zijn dermate 'heftig', dat ik hier zomaar het vermoeden uit, dat de huwelijken of relaties wellicht ook niet geheel vrijwillig -vanuit de vrouw gezien- tot stand kwamen? Tenzij je in een cultuur leeft waarin dit doodnormaal is. Maar niet iedereen uit die tijd is in een dergelijk graf gevonden, dus er zijn ook vrouwen aan dit ritueel ontsnapt. Sterker, de meeste vrouwen ontsnapten hieraan. Zou je er als vrouw vrijwillig voor kiezen? Ik vind het nogal wat, die beweringen en romantisering.

De beste generaal..

Ooit was het in een heel klein deel van de wereld ‘gebruik’ dat ook de beste krijger/generaal mee het graf van zijn koning in ging, als die laatste overleed. Dit moest de eewige roem van de koning zeker stellen. Logischerwijs was dit gebruik echter geen lang leven beschoren. Leuk, geld en roem, maar dát hadden de meeste mannen er toch niet voor over en al snel meldde niemand zich meer aan voor de functie van ‘number one'. Maar (konings)vrouwen hadden dus vaak veel minder te willen en geen mogelijkheid om te ontsnappen aan hun lot. Daarnaast bestaat de mogelijkheid dat vrouwen van stamhoofden wisten, dat de opvolger van hun echtgenoot ook hen zou ‘erven’ en vermoorden.

Sati

In India werden vrouwen ooit redelijk 'standaard' samen met de overleden echtgenoot verbrand..

In India, it has been a Hindu ‘custom’ for the wife, to die together with her deceased husband, by getting burnt along with him or by being buried alive with him, since -at least- 510 AC and this is -though illegal- still practiced today. It was/is considered the ultimate form of womanly devotion and sacrifice to her husband.

The pratice of ’Sati’ also meant that the priest who encouraged the wife to do so, would receive the best items from the womans' possession, as payment for his ’service’ and the relatives took the rest (and his holy blessings). Often the women was drugged. She was placed with her arms around the body of her husband and tied up with rope and weighted down with logs and/or covered with bamboo poles, since many tried to escape as reality hit them.

(The alternative was: shaving your head, eating only boiled rice, sleeping on the floor and renouncing all social activities, stop talking and being talked to, being ostracised by family and town, or in other words, basically stop existing as well.)

If the women managed to escape the fire, she ánd her relatives were ostracised by society..

De druk (en gewoonte) om als vrouw de brandstapel van je man te beklimmen en samen te sterven was dus vanuit de hele samenleving erg groot én leverde de anderen gewin op. Het blijft gissen, maar aangezien het mij persoonlijk dus tegennatuurlijk lijkt om geheel vrijwillig te sterven, moet er wel immense druk zijn uitgeoefend op deze vrouwen. Of ze zijn domweg gedrogeerd en vervolgens vermoord.

Concubines and maids..

After Qin Shi Huang, the first emperor of imperial China, died, his son and successor ordered his soldiers to “execute and bury all [his father’s] concubines who had never given birth,” because “it was inappropriate to let them leave the palace.”

Of the 99 small tombs archaeologists have discovered inside the mausoleum, 10 have been excavated, and all of them contain the bones of numerous young women..

Several emperors tried to abolish this practice. Emperor Wu, for example, accepted a memo from scholar Dong Zhongshu which proposed several policies including “stop casually killing slaves and maids.”

Historical records show that around 100 imperial concubines were killed, for five early Ming emperors. But Emperor Yingzong, the infamously incompetent sixth Ming emperor known for being imprisoned by the rival Mongols, redeemed himself somewhat just before he died in 1464 with his last order: abolishing the practice of burying imperial concubines and palace maids.

Dus we kijken mogelijk naar een crime scene, en noemen dat romantisch..

Misschien kunnen we dit soort taferelen in de 21ste eeuw eindelijk eens ontdoen van de -nog steeds- nogal behoorlijk mannelijke bril waarmee naar de geschiedenis kijken en het valse sentiment..? Als we een massagraf vinden zeggen we immers ook niet ‘oh, wat schattig, een heel dorp is elkaar de dood in gevolgd'.

Deze vrouwen werden mijns inziens dus hoogstwaarschijnlijk allemaal vermoord. Vanuit rituelen, religieuze overtuiging, of het hen niet gunnen aan een ander, hen bezien als bezit. Zij hadden daar waarschijnlijk weinig invloed op, in een patriarchale cultuur. Je kunt aan een skelet niet zien of de dood vrijwillig was, dus laten we daar niet klakkeloos vanuit gaan. Ook vrouwen hechten immers aan het leven.

* Sardanapalus regeerde volgens overlevering 64 jaar over Assyrië. Toen de Meden en Babyloniërs hem versloegen bij Nineve, besloot hij zelfmoord te plegen uit vrees gemarteld en vermoord te worden. Maar hij gaf ook de instructie om zijn lievelingspaard, zijn vrouwen en al zijn andere bezittingen, voor zover levend, te vermoorden en samen met hem te begraven, door het in brand steken van zijn paleis.. Dat noemen wij tegenwoordig niet meer 'romantisch', maar op zijn minst narcistisch.

Copyright Manon Claus / Claus Copywriting 2022 PS: This 15-year-old girl lived in the Inca empire and was sacrificed 500 years ago as an offering to the gods..