De Pakketbezorger

Claus Copywriting
May 7, 2018
4 min read

'Wat hebben wij jou te bieden?', die vraag stelde een werkgever retorisch in een vacaturetekst voor Pakketbezorger, om vervolgens een hele waslijst op te sommen als antwoord. Te bieden hadden ze, naar eigen zeggen dus, namelijk 'zeer wisselende taken', met 'wisselende werktijden', een 'heel dynamische werkomgeving' en 'de kans om veel uren te draaien'. En bovendien: 'je ziet veel van de omgeving'. En dan heb ik al kromme tenen, want iedereen snapt dat dit samen te vatten valt met de woorden: onzekerheid en chaos. En wellicht uitbuiting. En die omgeving lijkt me hoofdzakelijk van asfalt. Maar dat was nog niet eens hetgeen, waar ik écht over viel...

SOCIALE EN COMMUNICATIEVE VAARDIGHEDEN

'Je kunt jouw sociale en communicatieve vaardigheden goed ontwikkelen, bij de uitvoering van deze baan' werd er namelijk gesteld. En laat ik daar nu nét een geweldig staaltje van hebben meegemaakt..

"Een heel dynamische werkomgeving"

DE PAKKETBEZORGER, deel 1 Met een langgerekte ‘Ahhhhhhh…..’, word ik aan mijn deur begroet door de pakketbezorger. Ik heb hem niet laten wachten, ik verwachtte hem, dus het ‘ontsnapte geluid’ was daaraan niet te relateren. Uit de vermoeide toon is echter af te leiden dat hij me toch iets duidelijk wil maken. Er volgt geen ‘goedendag’ of ‘hallo’ op. Er valt zelfs even een stilte. Het komt vervolgens niet door zijn lengte (hij is zeker twee meter lang), dat de man op me neerkijkt, maar door zijn blik. Die gaat van mijn borsten naar mijn bovenbenen.

NETJES.. ‘Ik heb een pakketje voor u.’, zegt hij met zijn blik nog op mijn kruis, op schoolmeesterachtige toon. Alsof hij de koning aankondigt. Ook zijn vinger op de deurbel zojuist, die lang - net iets té lang en té dwingend bleef liggen, had die intentie. Hij was een man van importantie. Ik was maar de deuropenmaker. Maar het klinkt netjes ‘ik heb een pakketje voor u’. Niets op aan te merken.

DE PAKKETBEZORGER, deel2 Hij scheurt zijn blik los van mijn lijf en loopt langzaam en zelfs een beetje sloffend naar zijn geparkeerde scooter, alsof hij toe werkt naar een dramatische ontknoping. Daar aangekomen, pakt hij een brievenbuspakketje uit de tas die over de bagagedrager hangt en geeft dat aan mij, zonder me verder nog aan te kijken. Hij heeft me eigenlijk helemaal niet aangekeken. In mijn gezicht. Hij verdwijnt in een wolk anticlimax. Nadat ik het pakket heb aangenomen en mijn voordeur heb gesloten, sta ik nog even, met het pakketje nog in mijn hand, stil in de gang. Ik ben woest en verbijsterd. Binnen een halve minuut en met een minimum aan woorden en interactie, voel ik mij vernederd.

In de luttele seconden dat de pakketbezorger zich even omdraaide, om het pakketje

uit de scootertas te vissen, ontsnapte een ‘What the hell?!’ aan mijn lippen, maar zachtjes.

Hij heeft het niet gehoord. Hij was twee meter lang. Ik kijk wel uit.

EVEN TERUG NAAR DIE VACATURETEKST..

Wat een boude stelling om te denken dat je in een situatie waarin er werkelijk niemand is die corrigeert of ergens op wijst, je vaardigheden zou kunnen ontwikkelen, als vanzelf. Op geen enkele wijze wil ik hier overigens beweren dat iedere pakketbezorger 'op sociaal vlak uitdagingen heeft liggen', zoals dat tegenwoordig heet. In tegendeel, het was maar één vervelende ervaring tussen heel veel goede. Maar dat zou je wél kunnen afleiden van die betreffende regel in de annonce. Dus die vacaturetekst.., het is een bijeenraapsel van onzin en overspannen taalgebruik.

"Er zit iets teveel 'marketing' in die teksten en iedereen

prikt er doorheen."

VACATURETEKST SCHRIJVEN, EEN VAK Het schrijven van een goede vacaturetekst is best een klus, zeker als de baan echt niet zo heel 'uitdagend' is, in werkelijkheid en eigenlijk iedereen dat wel weet.. Maar zijn mensen daar eigenlijk wel naar op zoek, vraag ik me af? Vaak niet. Mensen willen een baan om in hun levensonderhoud te kunnen voorzien en zich nuttig te voelen. Ze willen waardering en dus liefst een baan die bij hen past. Dus als we nu eens een beetje 'gewoon' gingen doen, wat die teksten betreft..?

"Het aantrekken van de juiste kandidaat gebeurt in dit stadium."

HOE DAN WEL? Ik zou me bijvoorbeeld kunnen voorstellen dat iemand die pakketten bezorgt, het juist prettig vindt om dat in zijn (of haar) eentje te doen en daarbij juist helemaal niet zo sociaal te hoeven zijn. Een glimlach naar klanten is voldoende. Maar dat soort dingen lees ik nooit terug in vacatureteksten. 'Dé baan voor introverte mensen'..., dat zou dan misschien een betere 'kop' zijn. Of 'Fit Channel adept gezocht voor pakketdienst', omdat iedereen weet dat er altijd bloedspoed achter zit én je veel zult moeten tillen - en het dus helpt als je goed 'in shape' bent.

Als jij dit betere teksten vindt, dan schrijf ik graag jouw vacatureteksten voor je! Met mijn achtergrond in de werving en selectie heb ik de ervaring die hiervoor nodig is. Want het aantrekken van de juiste kandidaat gebeurt in dit stadium en als die zich niet aangesproken voelen, dan wordt het invullen van die vacature nog een hele klus! Mail me!

Genoten van deze blog? Iets gelezen dat je nog niet wist? Meer inzicht verkregen?

Claus Copywriting: Storytelling by Nature

Meer informatie over Claus Copywriting, via:

www.clauscopywriting.wixsite.com/home

clauscopywriting@ziggo.nl