Wat viert u, op Dierendag?

Claus Copywriting
Oct 4, 2018
3 min read

Mijn kat is ondertussen al een hele poos niet meer onder ons, maar was vroeger altijd jarig op vier oktober, op Wereld Dierendag. Dat is geen ongelofelijk toeval, maar zo gekozen omdat we de echte datum domweg niet wisten, wat natuurlijk bij katten vaak het geval is. Ze is aan komen lopen en nooit meer weg gegaan. Ook van onze hond weten we trouwens de exacte geboortedag niet. Ook zij is ergens -waarschijnlijk redelijk 'ongepland'- geboren en via via bij ons terecht gekomen..

DE WILDE NATUUR Wat we vaak vergeten, door ons eigen ingrijpen in de natuur, is dat 'wilde' dieren niet het hele jaar door zwanger worden. En er worden dus, van nature, ook niet het hele jaar door kittens en pups geboren.. Bij gedomesticeerde dieren zal dit, als de omstandigheden goed zijn, twee tot hooguit drie keer per jaar mogelijk zijn, maar bij dieren in de vrije natuur is dit -om de overlevingskansen te vergroten-, meestal slechts éénmaal het geval en doorgaans in de lente. Met andere woorden: vier oktober is wellicht rijkelijk laat, voor een zelf bedachte verjaardag van een 'buitenkat'.. (En ook niet de meest originele datum, dat geef ik grif toe.) Maar toch.

HIEPERDEPIEP

Ter ere van haar verjaardag én van Wereld Dierendag, post ik hieronder een stukje dat ik meer dan tien jaar geleden schreef. Toen ze er wél nog was...

ALS KAT EN MIER..

Mijn kat gaat in onze oprit liggen. Ze heeft haar -door mij haastig gefabriceerde- 'rompertje' nog aan, omdat ze een wondje heeft. Nu zijn die dingen gewoon te koop, maar destijds moest je zelf nog iets verzinnen om huisdieren te belemmeren aan een wond te krabben, of te likken. Het ziet er raar uit. Een beetje als een aankleedpop. Haar prachtige natuurlijke vacht, gaat schuil onder een wit shirtje. Ik ga naast haar op de stenen zitten. We genieten van de zon. De eerste echt lekker warme dag van het jaar. Het is stil in de buurt, niemand die ons ziet.

Maar als door een wesp gestoken, springt mijn meisje opeens op. Het blijkt geen wesp, maar een legertje mieren te zijn. Ze lag kennelijk al de hele tijd op de uitgang van hun nest. De opening meet een halve centimeter in diameter. Mijn kat gaat er met haar rechteroog boven hangen..., om te zien wat er in dat gaatje zit, dat haar gebeten heeft. Ze ziet daaronder iets bewegen en steekt haar poot in het gat, een mier loopt over haar teen naar buiten. Van schrik trekt ze de poot meteen weer terug.. Dan vleit ze zich, enige centimeters verder naar links dan eerst, weer op de grond, naast het nest en houdt de boel grondig in de gaten. Als na een paar minuten blijkt dat de mieren het niet persoonlijk op haar gemunt hebben, maar schijnbaar doelloos in de rondte rennen, verliest ze haar interesse.

Leven en laten leven..

We genieten verder van de warmte op onze gezichten.