Moedertje Staat

Manon Claus
Apr 27, 2020
5 min read

Updated: Apr 28, 2020

Alhoewel er nog steeds een aantal mensen (sorry: gekkies) het idee hebben dat het onzin is, zitten we toch echt met zijn allen verstrikt in een pandemie. En ik begon iets te missen. Nee, niet toch stiekem het niet ‘naar buiten mogen’, of het gedachteloos mijn haren uit mijn ogen kunnen vegen.. Wat ik begon te missen, was een Moeder des Vaderlands.

STAATSVROUW

Wat ik mis is een leider met (tevens) feminiene kwaliteiten, iemand die streng is maar ook warm. Iemand die snapt dat er mensen zijn, die bang zijn. Bang om hun inkomen te verliezen, bang om straks misschien wel voor altijd werkloos te blijven, hun bedrijf ten onder te zien gaan, hun huis uit te moeten, bang voor ziekte en bang voor dood. Het zijn niet de minste angsten. En het betreft ook niet maar een handjevol mensen, die toch altijd al nogal paniekerig waren aangelegd. Dus ik mis een leider die nu even een soort moeder voor ons is en die we geloven, als ze zegt dat ze het snapt.

TROOSTMEISJE Ik kijk naar de heren Rutte, Hoekstra en De Jonge en er bekruipt mij geen warm gevoel in crisistijd. Bekwaam, zeker. Maar ik voel me niet hoopvol of veilig, ondanks alle genereuze maatregels. Ik hoor dagelijks diverse sectoren om aandacht vragen, smeken. Die zich duidelijk niet gehoord en gezien voelen. Omdat er nu iemand had moeten staan, die ons bekwaam én empathisch te woord had gestaan en ons als geheel het gevoel had gegeven dat we het 'schaffen'.

'Weloverwogen en geduldig, maar niet warm'

BEGAAN

Ik zie Premier Rutte, als een kundig boekhouder, zich baseren op ratio en cijfers. Die elke keer weer opnieuw uitlegt dat we er nog niet zijn. Dat er mogelijk een tweede golf aankomt, die mogelijk erger is dan de eerste.. Dat er daarna misschien ook nog een derde en een vierde golf aankomen, naarmate de maatregels meer los worden gelaten en nee, dat je landen niet met elkaar kunt vergelijken en dus de maatregels ook niet… Dat je moet vertrouwen op deskundigen, de wetenschap en op feiten. Dat we de basisregels moeten blijven toepassen. Hij staat heel geduldig alles toe te lichten en weloverwogen beslissingen te nemen.

MOEDERSCHOOT

Maar waar het hem aan ontbreekt, is de warmte en het begrip van een 'moederfiguur' die snapt dat niet alles in cijfers, logica en regels te vatten is. Laatst ontsnapte hem een zucht (die ik goed kon begrijpen), maar één zucht maakt nog geen zomer en het feit dat er direct kritiek op die zucht kwam (‘wat een drama, wat een pathos’), geeft aan dat het kennelijk niet authentiek overkwam.

'Een zucht maakt nog geen zomer'

GLIJDENDE SCHAAL

Een altijd lachende premier die zucht, dat kenden we niet. Maar in plaats van te begrijpen dat hij het ook ontzettend moeilijk vindt om een evenwicht te vinden tussen gezondheid, economie en zeurende burgers die het niet willen snappen, in plaats van onder de indruk te zijn van die zucht en ervan doordrongen dat er heus wel iets aan de hand moet zijn, wil 'Teflon Mark' nu zuchten; in plaats daarvan werd er schamper over gedaan. En schamper leidt tot het verliezen van respect en tot onwil om de regels op te volgen. Schamper leidt tot revolutie. En uiteindelijk misschien wel tot hele enge nieuwe leiders..

THE ELEPHANT IN THE ROOM

En we hebben niet alleen een troostende moederfiguur nodig, in tijden van crisis, we hebben ook iemand nodig met visie. Iemand die durft te dromen van een betere wereld. Die ideeën heeft over hoe de toekomst zelfs beter kan worden, dan we nu denken. Die in cyclische processen denkt, in plaats van lineaire. Die wel analytisch is, maar ook kalm en wijs. Iemand met levenservaring, die voor hete vuren heeft gestaan en die zich niet van de wijs laat brengen.

VOOR ZIEN

We kijken allemaal vooruit, naar een onbekend voorland. Meer dan ooit, hebben we nu behoefte aan een stip aan de horizon. Aan een plan voor de toekomst. Iemand die nu pas op de plaats durft te maken en die niet als een voortdenderende trein op de ingeslagen rails blijft hangen, of juist voortdurend van links naar rechts hupt, al naar gelang het beter uitkomt. We hebben mensen nodig die nu een vergezicht schetsten, waar we naar vooruit kunnen kijken. Waar we naar toe willen werken. Leiders die ons hoop bieden.

En ook daarvoor is onze minister-president niet de aangewezen persoon. De premier denkt in blauwdrukken en niet in schetsen, zoals alle goede boekhouders dat doen. Maar elke kunstenaar weet: alleen door te schetsen, gummen en verbeteren kom je tot een prachtig en overmoed resultaat. Daarvoor is de kracht om kwetsbaar te durven zijn, essentieel. Wie pakt die handschoen op?

Persoonlijke noot: Zeker in moeilijke tijden zoals nu, zorgen 'creatives' voor ons mentale welzijn. U geniet van gratis filmkanalen, gratis (muziek)streamingsdiensten, gratis online musea-tours en zelfs gratis boeken om u niet te hoeven vervelen. Dat kan alleen door de makers daarvan: de schrijvers, de muzikanten, de kunstenaars. Net zoals voor de zorgmedewerkers, politie, vuilnisophalers en andere essentiële beroepen die te laag worden betaald, wil ik u graag attenderen op de doorgaans bizar lage vergoedingen die u bereid bent aan creatives toe te kennen. Een groep die in deze tijd subiet zijn inkomen geheel in rook op ziet gaan. En vraag ons zeker niet meer om te werken voor 'exposure'!