'Wij' en 'Zij'

Manon Claus
Sep 10, 2020
7 min read

Updated: May 6, 2021

Het is algemeen bekend, dat er introverte en extroverte mensen bestaan. Mensen die vooral rust zoeken en mensen die 'reuring' nodig hebben. Er zijn mensen die adrenaline nodig hebben en 'gekke' dingen doen om het gevoel te krijgen dat ze leven én mensen die juist de veiligheid opzoeken. En mensen die liefst met hun handen werken en anderen liever met hun hoofd. Kortom: het stikt van de tegenstellingen. Maar toch hadden we dat 'wij' en 'zij' gevoel - zoals dat in sommige andere landen heerst (bijvoorbeeld vanwege hun politieke systeem) niet zo. Tot nu.

KIJKFILE

Jaren geleden, in een vorige woonplaats, liep ik nietsvermoedend naar het kleine winkelcentrum in de buurt, om boodschappen te doen. Bij binnenkomst merkte ik dat er iets 'anders' was. Iets verderop stonden mensen bij elkaar en iemand schreeuwde. Toen ik dichterbij kwam -nog altijd van plan om gewoon de supermarkt binnen te lopen, zag ik dat er iemand stond (een schreeuwende vrouw), in een plas bloed en dat de mensen om haar heen naar haar keken, maar niets deden..

WRANG

Het gekke was, dat toen ik de regie nam (de dichtstbijzijnde winkelier om een stoel voor de vrouw vroeg, hem opdroeg 112 te bellen en me tot de mensen om haar heen (ik schat 15 personen) wende en vroeg of ze wat gezien hadden en of ze wilden wachten totdat de politie kwam), iedereen geïrriteerd weg liep. Zonder een woord te zeggen. Ik had het spektakel voor hen verpest. En de winkelier wilde er liever niet 'bij betrokken raken'.

DE ZEVENDE MAN

Iedereen die wel eens iets heel vervelends in zijn leven heeft meegemaakt, weet dat je er ultimo alleen voor staat. Dat is geen wereldbeeld, dat is ervaring. Mensen met een vervelende ziekte raken in een isolement. Mensen die er zelf niet meer op uit kunnen of willen, raken al hun contacten kwijt. De halve wereld - jongeren én ouderen- is, volgens eigen zeggen, eenzaam. En we hebben allemaal wel een vriend of vriendin (gehad), die zelf nooit iets van zich laat horen. Dus als jij dan niet meer opbelt.... En we blijken opeens de 'zevende' vriend te zijn, als je maximaal met z'n zessen thuis bijeen mag komen.

'met een grote boog er omheen..'

HET DEUGT NIET

Het moge duidelijk zijn: ik ben geen Rutger Bregman. Ik hoef dan ook niet zo nodig op tv. Met een leuke boodschap, waardoor we ons weer even goed over onszelf voelen. De menselijke soort is gericht op individueel lijfsbehoud en alles wat daar een bedreiging of verstoring voor kan vormen, wordt afgestoten. We kijken naar een ongeluk om ervan te leren, zodat we zelf niet ook zo'n ongeluk krijgen. Niet omdat we empathie voor het slachtoffer hebben. Niet om te kijken of we iets kunnen doen. Daar hebben we professionals voor. Die moeten.

RED AND BLUE

Maar de tegenstellingen die we bijvoorbeeld in de VS zien, tussen de aanhangers van twee partijen, tussen bevolkingsgroepen, tussen religies, daarvan meenden wij gevrijwaard te zijn. Hier in het liberale Nederland. Tot Covid-19. En toen bleek ons land opeens verdeeld. Verdeeld in mensen die de regels opvolgen en mensen die daar geen zin in hebben. En omdat ze daar geen zin in hebben, krijgen die eersten (vaak op pedante toon) het verwijt 'niet kritisch genoeg' te zijn. Maar met kritisch zijn, heeft het bijzonder weinig te maken. (En hoe kritisch ben je zelf, als donaties op de privérekening van ene 'Engel' terecht komen..?)

"informeren tot je een ons weegt.."

WISHFULL THINKING

Het is misschien een wake-up call. Je kunt 'informeren' en 'weerleggen' tot je een ons weegt, maar er zijn nu eenmaal mensen die om het klimaat en de natuur geven én mensen die het niets interesseert. Er zijn nu eenmaal mensen die consequenties verbinden aan hun overtuigingen en mensen voor wie dat teveel gevraagd is. Er zijn mensen die respectvol naar anderen toe blijven -ondanks tegenstellingen, en mensen die grove taal bezigen. Of erger. Mensen die ingrijpen bij een noodgeval én hen die dat niet doen. En de ene groep verbaast zich over de andere.*

IT IS PERSONAL, DEAR

Als het niet onder druk komt te staan, spreken we van grijswaarden, van gematigd, van 'het midden', van polderen en van de 'middle ground' zoeken, maar zodra er echt persoonlijk iets te verliezen valt, 'polariseren' we in no time. Zelf merkte ik, dat ik de mensen die geen rekening met mijn gezondheid wilden houden (door geen afstand te houden, etc.), extreem uitgedrukt als 'de vijand' ging beschouwen. Zij geven niet om mij. Het maakt hen niets uit of ik leef of sterf. Het werd persoonlijk.

MORE EQUAL THAN OTHERS

Dat is natuurlijk een luxe. Voor mensen over de hele wereld is racisme heel persoonlijk. Heel bedreigend. Levensgevaarlijk. Zij ervaren dat 'wij' en 'zij' al hun hele leven. Dat ik daar geen last van heb gehad, noemen we 'wit privilege'. Ik heb geen heftige ziekte of beperking, dus van de ongelijkheid op dat vlak was ik ook nog niet heel erg doordrongen. Totdat mijn nicht me vertelde waar zij dagelijks mee van doen heeft. Mensen. Niet haar beperking beperkt haar het meest, maar mensen doen dat.

'Nee' tegen de Ivoren Toren..

TEGENPOLEN

Ik merkte dat ik me begon af te vragen aan welke 'kant' de mensen om me heen stonden. Ik merkte dat ik ze begon op te zoeken op de 'sociale' media. Ik merkte dat ik geneigd was, om mensen die ik als bedreigend ervoer vanwege hun denkbeelden, te blokkeren of ontvrienden. Een neiging die ik daarvóór juist met hand en tand had bestreden, omdat je altijd ook 'het andere geluid' moet toelaten.. Geen ivoren toren! Versla het (sociale media) algoritme! Ik had er menige discussie over gevoerd.. En nu.. Nu zou (volgens de ZDF) eenderde van de Duitse bevolking geloven in, of open staan voor complottheorieën..

THOUSEND SHADES OF GREY

Je komt op een punt dat je de ander niet meer snapt. Niet meer kunt volgen. ("Ik geloof niet in feiten."**) En dan geef je dat op. Je leest de tirades niet meer, zoekt de dialoog niet meer op. Of misschien alleen door erover te schrijven, in de hoop dat misschien iemand zou reageren die mij op een rustige manier zou willen uitleggen, waarom 'vrijheid' zo een totaal ander begrip voor hem of haar is, dan voor mij. Iemand die zich ook in mijn standpunten zou willen inleven. Iemand die de grijswaarden zoekt. Die me kan uitleggen waarom je staat te demonstreren tegen vaccinatieplicht, terwijl er geen vaccinatieplicht bestáát... En hoe het kan, dat je zij aan zij staat met neo-nazi's en dat kennelijk oké vindt..

"I don't know how to explain to you,

that you should care about other people"

HOOP

Misschien heeft het toch te maken met het -in ieder geval proberen om- solidair te zijn. Om solidair te zijn met mensen die racisme ervaren, met mensen die gediscrimineerd worden vanwege hun beperking of ziekte, solidair te zijn met mensen die een verhoogd risico op Covid-19 hebben. In een poging om het kennelijk ingebakken egoïsme te lijf te gaan, probeer ik toch consument te blijven, maar op een voorzichtige manier, dus niet met z'n tweeën naar de winkel. Om onze economie te blijven steunen, zodat mensen hun baan niet verliezen, maar wel op afstand. Om boven mijn eigen belang uit te stijgen en ondanks onzekere tijden voor mijzelf, toch geld te blijven uitgeven. Om 'ons' te maken van 'wij' en 'zij'..

Meer weten?

WIL JIJ dat jouw verhaal echt aankomt, maar heb je last van writersblock?!

Mail me!

* Hoop houden? "One long-standing question has been whether or not it is a good idea to counter conspiracy theories with logic and evidence. Some older research has pointed to a “backfire effect”—the idea that refuting misinformation can just make individuals dig their heels in deeper. “If you think there are powerful forces trying to conspire and cover [things] up, when you’re given what you see as a cover story, it only shows you how right you are,” Uscinski says.

But more recent research suggests that this putative effect is, in fact, rare. A 2016 study reported that when researchers refuted a conspiracy theory by pointing out its logical inconsistencies, it became less enchanting to people. And in a paper published online in 2018 in Political Behavior, researchers recruited more than 10,000 people and presented them with corrections to various claims made by political figures. The authors concluded that “evidence of factual backfire is far more tenuous than prior research suggests.” [ ] "Encouraging analytic thinking may also help. [ ] Subjects who had been incited to think analytically became less conspiratorial. Thus, by giving people “the tools and the skills to analyze data and to look at data critically and objectively,” we might be able to suppress conspiratorial thinking, Swami says." Lees het hele artikel hier ** De nodige spanningen thuis, inclusief huiselijk geweld: 'Ik zoek antwoorden op mijn vragen op Facebook" en andere opmerkelijke uitspraken kun je hier bekijken.

Ondersteun dit blog! Tip Manon!

Lees je de artikelen op dit blog met interesse? Kom je hier regelmatig terug? Waardeer je dat het hier niet vol staat met advertenties? Dan zou het fijn zijn als jij die waardering voor alle werk en energie die achter dit blog schuil gaan, zou willen tonen door middel van een eenmalige, of regelmatige donatie van jouw keuze. Dankzij jouw financiële bijdrage kan ik dan in de toekomst nog meer inspirerende artikelen met je delen!

Maak je vrijwillige gift over, naar: NL87SNSB0939167336 t.n.v.: M. Claus, Wijlre

Alvast zeer bedankt!

Genoten van deze blog? Iets gelezen dat je nog niet wist? Meer inzicht verkregen?

Claus Copywriting: Storytelling by Nature

Meer informatie over Claus Copywriting, via:

www.clauscopywriting.wixsite.com/home

clauscopywriting@ziggo.nl