Binge-Reading

Claus Copywriting
May 8, 2019
4 min read

Updated: Aug 24, 2021

OP DE BANK MET EEN BOEK

Binge-watching, of ‘comakijken’: het achter elkaar bekijken van diverse afleveringen van een serie of programma, dat kennen we al een tijdje. Maar eigenlijk is binge-(bacchanaal, zwelgpartij)lezen al zo oud als Methusalem.. En dat is best oud.

ETENSTIJD

Als kind deden we het misschien allemaal wel. Helemaal 'in' een boek onder gedompeld zijn en niets of niemand meer ‘horen’, je even niets van de buitenwereld aantrekken. In plaats daarvan maakte je deel uit van het verhaal. Mijn moeder kon wel tien keer roepen dat ik moest komen eten, ik kon een boek gewoon niet wegleggen. Als ik haar al hóórde roepen. Nog één bladzijde.. Nog één hoofdstuk.. Nu heb ik dat af en toe ook nog wel, met name als ik zelf aan het schrijven ben.

OP HET NACHTKASTJE

Als je ouder wordt, heb je daar steeds minder tijd voor. De plicht roept. Je hebt misschien alleen nog maar op vakantie de mogelijkheid om een boek in één ruk uit te lezen. En niet in de laatste plaats, omdat er mensen en dieren om je heen lopen die aandacht verlangen, of die honger hebben. Daar had je als kind stukken minder last van. Maar ja, ga je echt naar het buitenland om daar dan in een boek te duiken? Ook een beetje zonde van de tijd...

KLUIZENAAR

Niet voor niets zonderen schrijvers zich af, als ze werken. Een hutje in de tuin, een zolderkamer, of ergens in een hotel. Ergens waar niemand stoort. Want je moet er echt in kruipen, om het de lezer straks te kunnen laten voelen en de pen te laten vloeien. En dat is in het dagelijkse leven eigenlijk niet meer mogelijk. Er zijn teveel afleidingen, ringtones, mailtjes en pushberichten die de aandacht vragen.

De heerlijke stilte van het omdraaien van de pagina’s..

BLADEREN Het is deels hetzelfde, binge-reading en binge-watching: je zit zó in een bepaald verhaal of sfeer, dat je er niet meer uit wilt. Maar waar je bij een boek zelf nog enorm bijdraagt aan dat verhaal, of aan die sfeer (omdat je jouw fantasie moet gebruiken, om die te scheppen), is het comakijken juist een heel passieve bezigheid. Ik hoop dus, dat jij af en toe toch nog een boek oppakt. Juist eentje zonder plaatjes. Om je hersenen te trainen en vanwege dat heerlijke geluid – of beter gezegd: de heerlijke stilte, van het omdraaien van de pagina’s.

ATTENTIE, ATTENTIE!

Want onze aandachtsspanne wordt steeds korter. We raken enerzijds zowel het luieren, het niets doen, het dromen, het voor ons uit staren en anderzijds, het je voor langere tijd concentreren op een specifieke taak, ontwend. Mensen grijpen in elke ‘oningevulde’ seconde naar hun smartphone. Ik ken mensen die zelfs twee of drie schermen voor zich hebben. Om maar niet verveeld te raken. Om maar niet, even niets te doen te hebben..

Schrijven tussen de bedrijven door?!

JE VERLIEZEN IN CONCENTRATIE

Maar in mijn ‘vrije’ seconden of minuten borrelen er, soms op de onhandigste momenten en/of plekken, ideeën in mij op. Als ik ze niet meteen opschrijf, borrelen ze ook direct weer verder, overigens. De meest geniale ideeën en ingevingen verdwijnen, op die manier. Echt super jammer.. ;-)

IN THE ZONE

Dus als ik ‘in the zone’ van het schrijven zit, dan kan ik niet anders dan het op een ‘binge’-achtige, kokervisie, oogkleppen en Oost-Indisch dove manier aanpakken. Datzelfde effect heeft het maken van kunst, vanwege de concentratie die nodig is. En dansen, omdat je dan echt helemaal nergens aan kunt denken, omdat je de muziek moet voelen.. Wil jij dus een paper, blog of verhaal schrijven? Zorg dan voor rust om je heen!